Ik wil, ik wil... géén verwende nesten

Ik wil, ik wil... géén verwende nesten

De zoektocht naar een cadeautje. De spanning bij het uitpakken. De blij verraste knuffel. Een verwennerijtje zo af en toe, héérlijk toch? Maar nu de eisen groter lijken te worden, vraagt ZIN IN MEER-experte Manon zich af of ze misschien een ietsepietsie te vaak met verwennerijtjes in het rond heeft gestrooid...


Ik verwen mijn kinderen graag. Ik koop nieuwe kleren, mooie schoenen, cadeautjes, speeltjes, boeken... ook al moet ik als een havik op mijn budget letten. Ik ben dol op verjaardagen en give away-feesten zoals Sinterklaas en Kerstmis. Voor de sfeer, dat zeker. Maar vooral voor de positieve spanning die dan in de lucht hangt. De voorpret is minstens zo belangrijk als het uiteindelijke resultaat. Het uitpakken zelf neemt in het beste geval een minuut in beslag. Een blij gezicht, een verrast kind dat me om de nek vliegt. Dan is het hoogtepunt voorbij en wordt er weer uitgekeken naar een volgende verrassingsronde.

Nu de feestdagen voorbij zijn, volgt de verjaardag van mijn kids. Mét cadeaus. Daarna zit er nog een interne verhuizing in de planning. Mét nieuwe spullen. De tweeling wil, na bijna negen jaar een gezamenlijke kamer en bed te hebben gedeeld, elk een eigen kamer. “Neuh mama, dat bed vind ik niks. Ik wil dát bed." Dochter Nina wijst op een foto uit een catalogus. Ik krimp ineen als ik de prijs zie: zo’n zestig procent duurder dan mijn keuze, exclusief matras en lattenbodem. En dan ben ik er nog niet. Ze wil ook nog een eigen bureautje, die mooie gouden poef en een nieuw kleurtje op de muur.
Zoon Daan vraagt zich af waar zijn extraatjes blijven nu Nina naar mijn kamer verhuist en zomaar een nieuw bed krijgt. “Ik wil ook wel een nieuw bed en een eigen bureau." Ik leg hem uit dat hij in het stapelbed blijft, omdat stiefbroertje Sergueï in de weekends ook in dat bed kan. En dat het bureau voor volgend jaar is, omdat huiswerk nog altijd aan de keukentafel wordt gemaakt. Ook Nina krijgt te horen dat het voorlopig bij een nieuw bed blijft. Ze kijkt bijna verbaasd. Snapt het niet.

Eigenlijk kan ze er niet eens wat aan doen. Tot nu toe kregen mijn kinderen bijna alles wat hun hartje begeerde. Zelfs een nieuwe Nintendo nadat de oude door een ongelukkig manoeuvre in het net volgelopen bad was gevallen, en de föhn geen soelaas meer bood.
Maar die verwennerijtjes zijn nu voorbij. Niet alleen uit budgettaire overwegingen, ook omdat ik mezelf steeds vaker ‘verwende kinderen!’ tegen hen hoor zeggen. Het erge is dat ik daar zelf voor heb gezorgd. In een interview met pedagoge Marijke Bisschop lees ik dat we graag véél geven. Te veel. Omdat we onze kinderen zo graag zien. Maar ook omdat we altijd graag goed willen doen en ons te snel schuldig voelen. Gevolg: kids hebben een overdaad aan spullen, raken snel verveeld en vinden al die cadeautjes mettertijd de normaalste zaak van de wereld. Ze weten gewoon niet beter. En van verlangen naar iets moois is al helemaal geen sprake meer.

Registration

Word lid van Zin in meer en geniet van exclusieve aanbiedingen!

Word lid

Heb ik twee monsters gecreëerd? Koop ik te veel uit een zelf opgelegd schuldgevoel? En vooral, hoe nu verder? Het advies van pedagogen is even simpel als moeilijk: vraag jezelf kritisch af of je kind echt al die spullen nodig heeft en er gelukkiger door wordt. De grootste uitdaging zit ‘m in het ‘nee’ zeggen, zo lees ik. Én niet bang zijn om een spelbreker te zijn. Ai, mijn zwakke punt. Ik wil dat mijn kinderen mij leuk vinden. Altijd. En niet boos of teleurgesteld zijn over hun immer nee-zeggende moeder. ‘Vervang cadeautjes door een toffe activiteit die je samen met je kind doet’, lees ik als tip in het artikel. Oké. Dat nieuwe bureau kan best nog wachten. Het poefje ook. Maar volgens mij maakt die pot verf die we samen op de tienermuren gaan smeren al heel veel goed. Die verf staat niet alleen symbool voor het begin van een nieuwe fase voor hen (ik besef plots dat hun leeftijd over een jaar voor altijd met twee cijfers geschreven wordt, snik!), maar ook voor een geweldig moeder-kindermoment om samen tussen de kwasten te bonden.

Ik verheug me er nu al op.

Manon

Gezin & relatie experte
Manon

  Meld je aan om een reactie te plaatsen

Tientallen tips voor een schonere was!
Dash maakt wit en fris

Dash maakt wit en fris

"

Dash is werkelijk de beste! Witter kan niet en frisser ook niet. Zowel over de poeder als over de gel zeer tevreden voor mijn witgoed! [...]

"

Door Ambassador
miffy

Een pluim voor Dash

Een pluim voor Dash

"

Dash, ja ik kan niet meer zonder, alle weken een kookwas met Dash. Mijn gezin en ikzelf dragen veel bleke kleren en met Dash houden we dat fris en blijft wit! Doe zo voort met Dash en dat mag goed gevierd worden, het verdiend een pluim!

"

Door Ambassador