Joepie-we-gaan-naar-n-restaurantje

Joepie, we gaan naar ’n restaurantje!

Stel: je bent een echte foodie. Door de komst van je kindje zie je het aantal spontane restaurantbezoeken echter drastisch dalen. Zin in meer-experte Evelien heeft er zich nooit bij neergelegd en begon zo snel mogelijk met een intensieve restauranttraining.


Zolang jullie als koppel nog met z'n tweeën zijn, is op restaurant gaan iets vanzelfsprekends. Snel even naar het eetcafé voor een vol-au-vent. Met vrienden afspreken bij de Thai. Tijdens de lunch een paar sushi's bestellen. Kleine etentjes, grote etentjes, alles kan en alles is leuk. Totdat je er een baby uitperst waar je 24u/24 verantwoordelijk voor bent. Het grootste culinair avontuur waar je nadien nog toe in staat bent, is een gehaaste rit naar de frituur om twee bakjes friet-met-mayo-en-een-saté af te halen. Die je vervolgens maar voor de helft kan opeten, omdat de baby natuurlijk net op dat moment honger krijgt.

De toekomst ziet er op die momenten grauw en saai uit. Zeker als je het gewend bent om à l'improviste de stad in te trekken en te zien waar je uitkomt. Zelf had ik nog voor de geboorte van Hera beslist om mijn kind vanaf het begin een intensieve restauranttraining te geven. Ik was absoluut niet van plan om de volgende twaalf jaar enkel nog kindvriendelijke etablissementen met een kleurrijke speelhoek te betreden.

Ergens in mijn achterhoofd had ik een ideaalbeeld van een meisje dat op haar zevende al klaar zou zijn voor Het Hof van Cleve. En weet je wat? So far so good!Hera is nu drie en de training werpt haar vruchten af. Vorige week zat ze voor het eerst 2,5 uur op haar stoel in een chic restaurant met blinkende gordijnen, gesteven tafellinnen en stoffen servetten. Ze heeft niet geroepen en rende geen enkele keer als een halve wilde door de zaal (de angst van alle op restaurant gaande ouders). Het was niet evident om tot op dit punt te komen, maar het was een bewuste strategie die we vanaf het begin consequent hebben toegepast.

Zo pak je het aan:

1. Blijf niet thuis met je baby

Het is ontzettend belangrijk om gewenning te creëren. Laat je kleine uk wennen aan omgevingsgeluiden. Neem hem mee naar de meest kindvriendelijke restaurants die je kent, plekken waar niemand opkijkt van een huilend kind meer of minder (zelfs al is het een fastfoodrestaurant).

2. Doe het met kleine stapjes

Ga niet meteen een hele avond op stap met je baby. Ga in het begin een koffie drinken of een ijsje eten.

3. Zorg voor regelmaat

Joepie, we gaan naar 'n restaurantje!

Vanaf twee jaar, als je kind uit het larf-stadium is gekropen en er een vorm van communicatie mogelijk is, moet je het aantal restaurantbezoekjes drastisch opdrijven tot 3 à 4 keer per maand. Kondig het steeds aan als een groots en leuk evenement: 'We gaan naar een restaurantje! Juij!'

Registration

Word lid van Zin in meer en geniet van exclusieve aanbiedingen!

Word lid

4. Maak er een leuke ervaring van

Klinkt logisch, maar je moet als ouders soms vechten tegen de verkramptheid ('Hij gaat toch niet beginnen brullen, hè?!'). Hou je bezig met je kind en entertain het voortdurend. Vouw origami met de servetten, ga het toilet ontdekken... Het feit dat je misschien maar drie minuten tot een 'echt gesprek' kan komen met je partner, moet je maar zien als een investering. Het wordt steeds beter.

5. Stel je kind bloot aan smaken

Vanaf het moment dat ze overschakelde op vast voedsel, heb ik Hera zo veel mogelijk verschillende ingrediënten laten proeven. Als ze iets niet lustte, was dat geen enkel probleem. Ze heeft nog nooit iets moeten opeten dat ze niet lekker vond (dat doen volwassenen toch ook niet?). Ik heb enkel getracht om haar nieuwsgierig te maken. Nu ze drie is, krijgt ze meer en meer een eigen willetje. Soms ziet iets er niet zo smakelijk uit en wil ze het niet proeven. Dan zeg ik altijd: 'Gewoon even ruiken, Hera. Niet proeven.' Dat is op één of andere manier minder bedreigend en ze ruikt ALTIJD. Vaak is dat genoeg om de smaakpapillen te triggeren en krijgt ze toch zin om het te proeven.

6. Ga er niet van uit 'dat dit niks voor kinderen is'

Waarom zou een kind in godsnaam enkel broccoli- en wortelpapjes lusten? Waarom zou je jezelf beperken tot een kindermenu (vaak niet interessanter dan kip met appelmoes of hamburger met frieten)? Wij hebben Hera vanaf het begin blootgesteld aan bijvoorbeeld paté, zwezeriken en inktvis. Ze is momenteel zelfs in een olijvenfase. Als ik zelf kook, vraag ik altijd of ze eens wil komen kijken of misschien wel wil helpen met roeren. Dan stralen haar ogen en is ze zo trots als een pauw. Interesse opwekken bij een kind is hard werk, maar op deze manier wordt het eten op restaurant niet gezien als iets vreemds, maar als iets wat te ontdekken valt.

7. Boek vroeg

Vroeger gingen we altijd om 20 uur op restaurant, nu zitten we meestal al om 18 uur aan ons tafeltje. Het is het meest kindvriendelijke moment van de dag: het restaurant is nog maar net open, niet alle tafeltjes zijn bezet en de obers hebben nog een beetje tijd. Tegen dat de hel losbarst om 20 uur en de verliefde koppeltjes binnenstappen die niet gestoord willen worden door kindergekir, ben jij al lang weg.

8. Zet een joker in

Als het toch misgaat en Hera zich begint te vervelen, heb ik nog één wondermiddel in mijn handtas: de smartphone! Zorg dat je telefoon al-tijd is opgeladen… Enkele tekenfilmpjes (bv. Molletje, Plop, Zandkasteel…) zorgen alsnog voor de nodige afleiding. Ramp afgewend.

Succes!
Evelien

Koken & eten experte
Evelien

  Meld je aan om een reactie te plaatsen

Een nieuwe coupe? Laat je inspireren...