Beste bouwvakker, fluit dan toch...

Beste bouwvakker, fluit dan toch...

ZIN IN MEER-experte Kristel is verontwaardigd. Omdat de bouwvakkers niet meer naar haar fluiten, omdat haar stiefdochter beter met haar favoriete jurkjes staat, en omdat ze de kleine lettertjes niet meer kan lezen. Hallo, identiteitscrisis?


Ballerina Gebaar voor gebaar reikt
Ze haar lichaam over aan haar dromen
En telkens wordt ze meer
Dan ze al was en telkens reikt ze weer.

Herman de Coninck

Een paar maanden geleden liep ik voorbij een stel flink uit de kluiten gewassen bouwvakkers. Ik had een jurk, een korte mantel en laarzen aan en verwachtte me aan een paar vrolijke opmerkingen of een fluittoon. Ik stapte en stapte... en was al een heel eind verder toen ik me realiseerde dat er niemand gereageerd had. Ze hadden me nochtans gezien, daar was ik wel zeker van! Terwijl ik me vroeger verontwaardigd omkeerde en hen beschuldigend aankeek omwille van hun geroep, had ik nu de neiging exact hetzelfde te doen, maar dan wel omdat ze níét riepen. Hadden ze het te druk, had iemand die jongens opgevoed of... lag het aan mij?

Terug thuis realiseerde ik me dat dit soort dingen al een tijdje aan de gang zijn. Om preciezer te zijn: sinds mijn leeftijd met een vier begint.
Wanneer ik met mijn nichtjes of de dochter van Koen over de straat loop, gaan de blikken richting hen. Ik ben blij dat het leuke meiden zijn, tegelijk geeft die situatie mij het gevoel een kleine, gezellige en beetje trage Moe Kloek te zijn naast een stel energieke jongedames.

Het wordt nog erger. We stappen een kledingzaak binnen en zien in de verte kleurige jurkjes hangen. Instinctief loop ik áltijd naar de kleurige jurkjes, maar nu zijn de meisjes me voor. En jawel, daar heb je het: wat ik twintig, dertig jaar lang heb gedragen en wat deel uitmaakte van mijn identiteit, staat me gewoon niet meer. Van Moe Kloek verander ik prompt in Moe Boerin wanneer ik me er toch in wurm. Hoe kan dat nu, dit was mijn dresscode al die jaren. Wat nu gedaan?

En het stopt niet. Niet alleen heeft mijn lichaam plots besloten om een andere vorm aan te nemen, er volgt meer. Iemand heeft de lettertjes van de bijsluiters op de medicamenten verkleind, ik kan ze amper nog lezen. Met een armlengte afstand sta ik ze te bestuderen, tot groot jolijt van mijn partner die nog nergens last van heeft. “Leesbril nodig, schatje?", informeert hij fijntjes, terwijl hij me nog eens liefdevol knijpt. Grmpf. Tijdens etentjes bij vrienden ben ik tegenwoordig de eerst die geeuwt en wil gaan slapen. Ik, de nachtraaf die ontelbare keren tot de ochtend doorging met studeren, dansen, filosoferen, lachen... Help!

Registration

Word lid van Zin in meer en geniet van exclusieve aanbiedingen!

Word lid

Ik beland bij een vriendin op de bank en hef mijn klaagzang aan. Ik weet niet meer wie ik ben! Alles wat bij mij hoorde, lijkt te verdwijnen. We schenken ons een glas wijn in en vragen ons luidop af of we dan zo veranderd zijn.
Nee, dat zijn we niet. Het meisje in de jurk zit er nog steeds, alleen ziet die jurk er vandaag wat anders uit. En er zijn andere manieren van kleden bijgekomen. De energie is er nog, maar minder explosief: een groot deel verdwijnt in de zorg voor de kinderen en in het volhouden van doen wat gedaan moet worden ook al ben je doodop. En we kunnen nog lezen, soms mét, soms zonder leesbril.

Het gevaar met weten wie je bent, is dat je je er soms op vastpint. Dit ben ik, dit is mijn identiteit. Waarschijnlijk is dat zo... op dat ogenlik. Al je eigenschappen, vaardigheden, bezigheden, uiterlijkheden enzovoort zijn slechts aspecten van wie je bent. Je bent veel meer en dat komt gaandeweg tot uiting. Sommige dingen laat je zelfs los, om er weer nieuwe toe te laten. Naast energie komt er nu ook rust. Naast jurkjes komen er nu meer broeken. Naast impulsiviteit komt er ook wijsheid. Naast passie komt er geborgenheid.

Gedaan met zekerheden over wie en hoe we zijn. Gewoon laten komen wat komt, in welke leeftijdsfase ook, en daar het mooie van inzien. En met die wetenschap drinken we ons glas leeg, bergen we onze leesbril op en kruipen we op tijd in bed.

Kristel

Meer lezen? Ursula Van Stekelenburg: Hoe haal ik het beste uit mezelf, uitgeverij Thema.

Gezond & gelukkig experte
Kristel

  Meld je aan om een reactie te plaatsen

Like, deel of geef je mening over wat je leuk en niet leuk vindt op Zin in meer
Dash maakt wit en fris

Dash maakt wit en fris

"

Dash is werkelijk de beste! Witter kan niet en frisser ook niet. Zowel over de poeder als over de gel zeer tevreden voor mijn witgoed! [...]

"

Door Ambassador
miffy

Een pluim voor Dash

Een pluim voor Dash

"

Dash, ja ik kan niet meer zonder, alle weken een kookwas met Dash. Mijn gezin en ikzelf dragen veel bleke kleren en met Dash houden we dat fris en blijft wit! Doe zo voort met Dash en dat mag goed gevierd worden, het verdiend een pluim!

"

Door Ambassador