Ssstttt...

Ssstttt...

Zou jij het kunnen: een paar dagen onbereikbaar zijn en genieten van niets dan de stilte? Zin in meer-experte Kristel wel. Als kind al vond ze het heerlijk om in haar eentje door het bos te zwerven en dat is niet veranderd. Alleen wordt de stilte steeds schaarser...


Enkele jaren terug werkte ik voor een televisieproductiehuis en gingen we een omgebouwd klooster filmen. Eigenaar Johan had het ingericht als 'stilteplek'. Er was een grote, open eetruimte met een lange tafel waar de gasten elkaar tegenkwamen en hun ervaringen of gedachten konden uitwisselen. In de leefruimte mocht je één van de vele boeken uit de bibliotheek nemen en je nestelen bij het haardvuur. De kapel werd ingericht als meditatieruimte: wit, licht, sober, stil.

Nu had ik zelf wel wat workshopjes doorzwommen, en dus vond ik het niet vreemd dat mensen af en toe willen ontsnappen aan de drukte en zich willen terugtrekken in de stilte. De cameraploeg deed er wel heel giechelig over. Maar twee weken geleden zag ik dat het stilteklooster ondertussen zijn weg had gevonden naar een populair maandblad, waar het aangeprezen werd als guesthouse.

Tijdens diezelfde opnamereeks filmden we een architect die zijn huis aan de rand van een natuurgebied had gebouwd. Nooit gedoe in zijn achtertuin, alleen het ruisen van de populieren en het overvliegen van wilde eenden.

Stilte, het wordt een kostbaar goed. Wist je dat er nu al vakantiebestemmingen worden aangeprezen als black hole resorts? Je moet een boel geld neertellen om te mogen neerstrijken op een plek waar je onbereikbaar bent. Geen internet, geen telefoonverbindingen, geen post, geen televisie... De wereld blijft netjes buitengesloten, wat overblijft ben jijzelf en de stilte.

Zelf ken ik die behoefte al heel lang. Als jong meisje ging ik zwerven in het bos. Liefst wanneer het regende, want dan kwam niemand me storen. Met mijn rubberen laarzen aan waadde ik door de beekjes en voelde me verbonden met de berk die zijn schors in krulletjes loste, de grappige dans van de langpootmuggen op het water, de geur van de bospaddestoelen en zelfs de prikkende dennennaalden in mijn billen wanneer ik op het mos ging zitten.

Hoe meer mijn dagen zich vandaag vullen met tweets, sms’jes, mails, telefoontjes, facebookberichten of conference calls, hoe vaker ik terugdenk aan de beekjes in het bos. Of aan het klooster van Johan.

Registration

Word lid van Zin in meer en geniet van exclusieve aanbiedingen!

Word lid

Een fortuin om naar een black hole resort te gaan, heb ik niet. Bovendien wil ik niet ergens de ongerepte natuur gaan vervuilen, omdat mijn dagen nu eenmaal te vol zijn met geluid. Laat ik misschien gewoon eens beginnen met de radio uit te zetten tijdens autoritten, buiten bij een vuur te zitten tijdens lenteavonden en mijn telefoon op een onhoorbare plek te leggen tijdens het weekend.

Stilte als medicijn voor een vol hoofd.
Lijkt je dat ook geen goed idee?

Kristel


Stilte vind je in het voormalige klooster Rosario (www.rosario.be) in Bever.

Op Caldey Island in Zuid-Wales vind je enkel een klooster en een guesthouse voor 15 personen. Er vaart dagelijks, behalve op zondag, een bootje naartoe.

Gezond & gelukkig experte
Kristel

Lees alle blogs van Kristel

  Meld je aan om een reactie te plaatsen

Like, deel of geef je mening over wat je leuk en niet leuk vindt op Zin in meer